Όλα τα βλέπεις. Πολλές φορές θέλεις να κλείσεις τα μάτια στις εικόνες. Να βουλώσεις τ' αφτιά στις κραυγές. Θέλεις όλος ο κόσμος να καλυφθεί απο ένα πέπλο. Να μην περνάνε οι ματιές αυτών που κάτι περιμένουν απο σενα. Τα μάτια είναι τα πιο φλύαρα. Ζητάνε, ζητάνε, αδηφάγα μάτια ζητάνε ακόμα και όταν τα έχουν πάρει όλα.
Όλα έρχονται σε σένα τελικά. Είσαι αποδέκτης μυστικών και εξομολογήσεων. Ξέρεις παρόλο που δε θέλεις να ξέρεις. Ξέρεις παρόλο που δε θέλει να σου πει. Λεπτές αποχρώσεις στον ήχο της φωνής. Ένα στιγμιαίο κόμπιασμα. Ένα βλέμμα που αποφεύχθηκε. ΞΕΡΩ!
Αλλά πόσο δε θέλω να ξέρω τελικά...
Πάλι καλά που βρέθηκε και αυτή η έρημη γωνίτσα πίσω απο το δάχτυλο μου και κρύβομαι αποτελεσματικά...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου