Οι οπτικές γωνίες…

Αγναντεύεις τον κόσμο από το1.66 Ξέρεις ότι την κούπα με τον καφέ θα την βρεις δεξιά και κάτω, τον πίνακα αρίθμησης στην τράπεζα ψηλά στην κολώνα, και το σκυλί σου ξαπλωμένο στα πόδια σου ακριβώς μπροστά σου. Στρέφεις το βλέμμα σου και αντικρίζεις τη σιγουριά και τη βεβαιότητα. Βαρετά πράγματα οι βεβαιότητες. Καθόλου ψυχαγωγικά. Έχεις φτιάξει μια ζωή από μικρές προσωπικές ιεροτελεστίες, ιστοί αράχνης που σου δένουν τις αισθήσεις με την πραγματικότητα. Αγκυρούλες για να στερεωθείς στην ρευστότητα. Συγκεκριμένη μάρκα σαμπουάν, δυόμισι κουταλιές ζάχαρη, κυριακάτικη εφημερίδα. Αριθμοί τηλεφώνων που ξέρεις απ έξω, και άγνωστα νούμερα που δε σηκώνεις ποτέ. Σαν γέρος βιβλιοθηκονόμος, γνωρίζεις με απόλυτη σιγουριά που είναι τοποθετημένος και ο τελευταίος ταπεινός τίτλος. Έχεις αρχίσει ήδη να χασμουριέσαι ή ακόμα?

Μια πανέξυπνη διαφήμιση οπτικών πριν λίγα χρόνια είχε σαν σλόγκαν «Άλλαξε την οπτική σου» Έδειχνε προχωρημένα τυπάκια να σκαρφαλώνουν πάνω σε μαρκίζες και φωτεινούς σηματοδότες για να δουν με τα καινούρια τους γυαλιά την καθημερινότητά τους να αλλάζει. Την ίδια θέα, αλλά από διαφορετική οπτική γωνία. Ωραία ιδέα! Θαυμάσια ιδέα! Εντάξει, δεν εννοώ να ανεβούμε όλοι στο φωτεινό σηματοδότη Κορίνθου και Ερμού. Κομματάκι άβολο θα είναι, και η αλλαγή στην οπτική όχι ότι καλύτερο σαν επιλογή φαντάζομαι. Η ιδέα όμως, να κοιτάς τα ίδια πράγματα με άλλο τρόπο και να τα ξαναμαθαίνεις από την αρχή, να τα καταλαβαίνεις καλύτερα, να τα αμφισβητείς ακόμα, είναι ακαταμάχητη. Επαναπροσδιορισμός. Να μια γόνιμη λέξη.

Επαναπροσδιόρισε τα πρόσωπα που βρίσκονται δίπλα σου. Κανείς δεν μένει ίδιος σ’ αυτή τη ρευστότητα. Και οι σιγουριές σου από μόνες τους μπορούν να σε γελάσουν. Επαναπροσδιόρισε τις σχέσεις που σέρνεις και σε σέρνουν. Αβάσταχτο βάρος να σέρνεις απ’ το πόδι. Σε εμποδίζει να πετάξεις!

Επαναπροσδιόρισε τον εαυτό σου μέσα στο σύνολο. Τελικά είσαι ο μόνος που του έχεις υποχρέωση. Χώρια που δεν μπορεί να το κάνει κανένας άλλος για σένα. Οι ιππότες με το άσπρο άλογο και την πανοπλία που σώζουν τη δεσποσύνη υπάρχουν στα παραμύθια. Στην πραγματικότητα φοράνε τζιν καβαλάνε ρόδες και είναι τουλάχιστον τόσο χαμένοι όσο εσύ.