Δευτέρα 26 Δεκεμβρίου 2011
I know
Τετάρτη 23 Νοεμβρίου 2011
Το τούνελ
Έρχεται μια ωραία μέρα ένας κύριος που τον λένε Κανελλόπουλο.
Σε κοιτάει με αυτό το μισοβαριεστημένο ύφος του πολύξερου γιατρού,
Και σου λέει κοφτά.
«Τι περιμένεις? Βαδίζει σ’ ένα τούνελ που σιγά σιγά σβήνει το φώς»
Τρως μια ξανάστροφη και βλέπεις πουλάκια.
Θέλεις να του δώσεις μια ξανάστροφη να δει πουλάκια.
………….
Πολλούς αιώνες μετά, γυρίζεις και βλέπεις τα μάτια.
Μερικές φορές, δε βλέπεις ολόκληρους ανθρώπους, βλέπεις μάτια.
Τα χεις ξαναδεί αυτά τα μάτια. Άλλη μια φορά.
Τα δάκρυα, τα μάτια, τα δάκρυα, τα δάκρυα, τα δάκρυα…Περνάνε και άλλοι αιώνες.
Ένα όμορφο πρωί ξυπνάς κι αποφασίζεις.
Αν τα μάτια μας λάμπουν, θα είναι από χαμόγελα.
Όχι δάκρυα. Το υπόσχεσαι?
Το υπόσχομαι.
Ήρθε η ώρα της μάχης.
Αυτή τη φορά στρατιώτη μου πέτα την πανοπλία.
Αρκετά σε βάρυνε όλο αυτό το ατσάλι.
Αυτή τη φορά στρατιώτη μου, θα πάρουμε ένα φτυάρι.
Μια αξίνα, έναν μετροπόντικα.
Θα σκάψουμε το τούνελ να γίνει μακρύ, να γίνει ευρύχωρο να γίνει μεγάλο.
Θα βάλουμε φώτα παντού.
Αυτή τη φορά στρατιώτη μου θα παλέψουμε για την κάθε μέρα.
Με χαμόγελα, φτυαριές, λάμπες φθορίου μπαγιονέ, και τραγούδια.
Γιατί στο πα?
Τι είναι οι μάχες χωρίς τραγούδια?
Μη φοβάσαι.
Εγώ είμαι εδώ και ξέρω από μάχες...και τραγούδια.
Δευτέρα 31 Οκτωβρίου 2011
Η διαφορά στην ψυχαγωγία
Δευτέρα 10 Οκτωβρίου 2011
Ονειρο-παγίδα

Εγώ είχα κάτι όνειρα να πιάσω.
Γι αυτό και τα κυνήγησα ως τα πέρατα.
Κι όταν η μάνα μου με φώναξε να γυρίσω,
Πειθήνια συμμορφώθηκα στην ώρα της σ-τροφής.
Εγώ, είχα κάτι όνειρα ν ακολουθήσω.
Γι αυτό κι όταν η ζωή σκότωσε τα όνειρα αυτών που αγαπούσα,
Παράτησα τα δικά μου, κι έστρεξα να μπαλώσω τους ανέμους που ουρλίαζανε.
Μα οι ανέμοι δεν μπαλώνονται. Το ήξερα από τότε.
Έκανα το παν για να δώσω νόημα στο παράλογο.
Το πρέπει είναι βαρύ και μερικές φορές ηλίθιο.
Εγώ είχα κάτι όνειρα να τελειώσω.
Και τώρα, ένα βήμα πριν απ το φευγιό,
Μετράω βήματα θυσίες και αγάπες.
Και βγαίνω ίσα στο λογαριασμό…..
Τα όνειρα, είναι η μεγαλύτερη μας τιμωρία
Το ξεπούλημα

Οι ηθικές αρχές, είναι λέξεις σχεδόν αφορισμένες.
Η γενιά μου τις πήδηξε όλες.
Και όλα τα παλούκια γύρισαν και μπήκαν στον κώλο της.
Οι ηθικές αρχές, είναι έννοιες παρωχημένες.
Η γενιά μου τις γάμησε όλες.
Και όλες την έστειλαν στον τάφο.
Οι ηθικές είναι αρχές που πρέπει να επανανακαλύψουμε.
Ίσως να επανασυζητήσουμε,
Αλλά σίγουρα να μάθουμε από αυτές, και να σταματήσουμε την ελευθεριάζουσα μαλακία.
Ας μου πει κάποιος επιτέλους τις μαγικές λέξεις: "αναλαμβάνω την ευθύνη των πράξεων μου"…..
Πέμπτη 6 Οκτωβρίου 2011
Μερικές φορές ξέρω...
Δευτέρα 3 Οκτωβρίου 2011
Σάββατο 13 Αυγούστου 2011
Οι εφιάλτες
Οι εφιάλτες έρχονται όταν εσύ κοιμάσαι.
Όταν είσαι ανέτοιμος να αντισταθείς.
Οι εφιάλτες έρχονται με το χαμόγελο ενός φίλου.
Από παλιά ξεχασμένου.
Ξέρουν την αδυναμία στο τοίχος που έχεις με κόπο υψώσει.
Έχουν πληροφορίες από μέσα - ενδότεροι οι προδότες.
Τρυπώνουν την πιο δύσκολη ώρα.
Οι εφιάλτες
Ξέρουν όλα τα κόλπα.
Κι αυτά που κράταγες κρυφά,
Και τα ‘λεγες μόνο στους φίλους σου.
Αυτά τα ξέρουν καλύτερα, γιατί είχαν καλούς δασκάλους.
Οι εφιάλτες έρχονται
Να σε κάνουν να πονέσεις
Να νοιώσεις άσχημα..
Να νοιώσεις στριμωγμένος.
Οι εφιάλτες έρχονται.
Όμως…
Ο Johnny Walker φεύγει.
Του φευγάτου η μάνα δεν έκλαψε ποτέ.
Μερικές μάχες πρέπει απλά να τις αγνοείς.



