Εννιά μήνες

Εννιά μήνες.
Τόσο κάνει να γεννηθεί ένα παιδί.
Πέρασαν εννιά μήνες.
Τόσο κάνει και η απώλεια να μωρώσει.
Τίποτα δεν αλλάζει.
Μόνο που δεν είναι όλα τόσο εκκωφαντικά.
Κι υπάρχουν στιγμές που δεν χρειάζεσαι προσπάθεια να χαμογελάσεις.
Εννιά μήνες μετά.
Το μωρό μας ξαναμπήκε στο σώμα που το γέννησε.
Κολυμπάει ήρεμο και ασφαλές στη συνειδηση μου.

Η διαφορά

Έρχονται στιγμές, που όλα τα έργα τα έχεις δει.

Και αυτό που παίζει τώρα στην οθόνη ίδιο είναι με τα προηγούμενα.

Η μόνη διαφορά είναι με ποιόν το βλέπεις και αν αυτός σε κάνει να αισθάνεσαι καλά.

Τότε το έργο αλλάζει.

Γίνεται ένα μικρό καλλιτεχνικό διαμαντάκι που φτιάχτηκε μόνο για εσάς τους δυο.

Όπως το τρανσέξουαλ 2 .

Δεν περίμενα ποτέ ότι θα έλεγα κάτι τέτοιο ….. Εργάρα!!!

Το καρδιογράφημα

Τσακώνεστε.
Μαυρίζουν τα πάντα βουτάς στην άβυσσο.

Παίρνεις ένα μήνυμα.
Γεμίζει ο κόσμος ροζ πεταλούδες.

Δε θα μεγαλώσεις ποτέ ποτέ ποτέ.

I…
Take the plan, spin it sideways
I…
Fall…

Θα χαμογελώ βλακωδώς μέχρι τον επόμενο καβγά.

Υπεκ-φεύγοντας

Όλα τα μπορεί και όλα τα ίσως παραταγμένα στρατιωτάκια στη σειρά.

Στο μυαλό σου έχουν ήδη παιχτεί όλες οι πιθανές μάχες.

Έχεις ηττηθεί κερδίσει ηττηθεί πάλι και πάλι.

Ξέρεις τις μάχες και κουρασμένη πια αρνείσαι να τις δώσεις.

Αρνείσαι τον πόνο του προφανούς.

Μεγαλώνεις….

Όμως, ….ζεις?