Να χάνεις το γιν από
το γιαν σου.
Και να χρειάζεσαι χρόνια και χρόνια και χρόνια να βρεις μια
ισορροπία μόνο με το γιν σου.
Και όταν έρχεται εκείνη η στιγμή, που όλα ισόρροπα μοιάζουν,
Να νοιώθεις στην άκρη ακριβώς,
(πως τον έλεγαν εκείνον τον ισορροπιστή)?.............................
Καμία έταιρη σημασία δεν έχει.
Μερικές, μερικές φορές, καμία σημασία δεν έχει πόσος χρόνος
έχει περάσει.
Είσαι ακριβώς στην άκρη… λίγο πριν τη βουτιά…
Όχι, όχι.. μην … κλείνεις τα μάτια.
Πάντα στο λεγα…
Θα σε πιάσω.
…θα σε πιάσω…
...και μια μέρα, δε σε έπιασα.


.jpg)