Πως γίνονται οι μαύρες τρύπες?

Φαντάσου οτι είσαι ένα αστέρι.

Έχεις φτάσει στο τέλος της αντοχής σου, και  κάνεις ένα μπαμ.

Μετά τη λάμψη και τον κρότο,

κι αφού έχεις σκορπίσει όλο σου το είναι,

ξοδεμένος πια, παύεις να επεκτείνεσαι.

Ένα βήμα πριν την ανυπαρξία 

και λίγο πριν η ψυχή σου κλείσει τα μάτια της,

μαζεύεις ότι έχει μείνει, τον απόηχο απο σένα και επιστρέφεις.

Βρίσκεις μια μικρή κουκίδα εαυτού, ένα σημείο αναφοράς, 

το τελευταίο παραπέτασμα

και συγκεντρώνεσαι καταρρέοντας στα ενδότερα.

Μα δεν υπάρχει πια σημείο επαφής,

έχει χαθεί ο πυρήνας και συγκεντρώνεσαι στο κενό.

Ό,τι σε όρισε ποτέ, κάθε εναπομείναν σημείο της ύπαρξής σου,

καταρρέουν φρενιασμένα σε αυτό τον άδειο χώρο.

Έτσι γεννιέται η μαύρη τρύπα.

Είσαι εσύ, και δεν είσαι.

Η απελπισία που γέννησε την έκρηξη,

η ίδια απελπισία γίνεται ο νοερός θεμέλιος  λίθος.

Επιστρέφεις στο κενό, και είναι αδηφάγο.

Ενώ δεν υπάρχει στην πραγματικότητα, δημιουργεί βάρος, υπόσταση.

Και αυτό το βάρος γίνεται πια η κινητήριος σου δύναμη.

Αφού με την έκρηξη έχασες τα σημεία του εαυτού σου

και τάραξες την κοσμική ισορροπία,

πλέον επιστρέφουν και πράγματα που δεν είσαι εσύ.

Συμπαρασύροντας κόσμους, ψάχνεις να βρεις την ύπαρξη σου,

-που δεν υπάρχει.

Δεν υπάρχω.  Βασίλης Παπακωνσταντίνου.

Ο Κυρ-Κυριάκος

Το είπαν οι ειδήσεις.

Είχε πάει σε ένα ταβερνάκι για Χριστουγεννιάτικο ρεβεγιόν.

Ωραίος και μάγκας. Χόρευε το ζεϊμπέκικο του και ζαλίστηκε.

Κάθισε στην καρέκλα. Ένα ποτήρι νερό.

Πάει ο κυρ-Κυριάκος.

Ά ρε Δώρα, ελπίζω να μην του τραγούδαγες 

το «η ζωή εδώ τελειώνει».

Ειρωνικός κλαυσίγελος.

Μετά απο μίνι γκάλοπ μεταξύ γνωστών,  

είναι ο δεύτερος καλύτερος τρόπος να τα τινάξεις,

με πρώτο το σεξ.

Τυχεροάτυχε Κυρ-Κυριάκο!

Καλές παραδεισένιες πίστες.

Είπε η κατσίκα...

Ο καιρός περνάει, 

και επιδίδομαι στην παρατήρηση όλο και πιο πολύ.

Έχει κάτι γοητευτικό αυτό το σπορ.

Σε θωρακίζει και σε γυμνώνει ταυτόχρονα.

Σε καθαγιάζει απο τους άλλους

και σε πετάει στο βόθρο της ενδοσκόπισης.

Κοιτάς τους άλλους και Βλέπεις μέσα σου.

Αντιστοιχείς δικαιολογείς αναγνωρίζεις και προπάντων 

αφήνεις την κριτική στην άκρη.

Η κριτική δε βοηθά. 

Αποδυναμώνει.

Φέρελπις νέος.

Έβλεπα έναν εξαίρετο νέο με δυνατές απόψεις 

να τις περιφέρει περιχαρής στα πλατό.

Ακλόνητος, με αυτοπεποιήθηση, 

γνώστης των πάντων, με τσουχτερή κρίση.

Τί γοητευτικό άδειο πουκάμισο!

Τον λυπήθηκα λίγο, τον φοβήθηκα άλλο τόσο.

Αυτός  είναι απο εκείνους που θέτουν νέες τάσεις. 

Μόδες. Απόψεις. Πολιτικές. 

Δεν γνωρίζει απαραίτητα - θα απαντήσει ευχαρίστως σε οτιδήποτε.

Έχει τυφλούς οπαδούς. Ο λύκος ορίζει τα πρόβατα.

Ορίζει τις ομάδες και την ώρα του παιχνιδιού.

Μετά ανεβαίνει στην VIP θέση του και αξιολογεί απο ψηλά.

Ψυχαγωγείται ενώ οι κάτω σκοτώνονται.

Υπάρχουν πολλοί τέτοιοι, και δυστυχώς, ακόμα περισσότερα πρόβατα.