Γαλήνια

Είμαι ήρεμη.
Δεν έχω τίποτα, δεν ανησυχώ για τίποτα.
Άνοιξε ο καιρός, πάω βόλτα.
Ήσυχο μυρωδάτο βράδυ.
Ελάχιστοι στο δρόμο.
Είμαι γαλήνια μετά από καιρό.
Τίποτα δεν έχω και είναι ευλογία.
Ήμουν πνιγμένη σε ασφυκτικό κενό και ξαφνικά κάνω απλωτές στο τίποτα.
Μα αυτό το τίποτα είναι όμορφο, είναι διαφορετικό.
Το ξέρω γιατί όπως περπατούσα χαμογέλασα. Από μέσα. Βαθιά.
Εφυγαν όλοι. Καλύτερα. Όχι πια βάρη.
Δε μου χρωστάει κανείς και ξεχρέωσα μέχρι δεκάρας.
Είμαι χρυσαλίδα και είναι άνοιξη.
Και ξέρω κάτι.
Ενστικτωδώς.

Κι αν είμαι τυχερή που ξέρεις…

Μια ανάσα και μετά πολλές...

Γι αυτή τη φάση που θα περάσει...

«Άσκοπη σπατάλη ζωής» μου γράφεις.
Πως είναι η σκόπιμη?
Ποια είναι η σπατάλη?
Ποια είναι η ζωή?
Ματάκια μου οπτικές γωνίες είναι όλα.
Επαναστατώ σε κάθε σοβαρό προβληματισμό όσο μπορώ να χαϊδεύω το σκυλί μου, να μυρίζω τη βροχή στο χώμα και να βουτάω σε βαθιά θάλασσα. Μερικές φορές όταν η ζωή μας αγάπη μου δεν έχει αιχμές είναι καλή ζωή. Είναι απλή ζωή. Και η απλή ζωή θέλει τέχνη.

Όπως η τυροσαλάτα του κυρ - κυρ Δημήτρη.
Σου έφτιαξα λιγουλάκι τη διάθεση?

Η έκφραση.

Μαραμένο πράμα η έκφραση.

Ραγισμένα φύλλα στο πάτωμα.

Τελικά φτιάχνουμε αυτό που ισοπεδώνει το Γολγοθά μας, ή μαϊμουδίζουμε τα γούστα των άλλων?

Μεγάλη κουβέντα.

Εγώ μόνο αυτό ξέρω.

Κάθε φορά που προσπάθησα να αρέσει αυτό που εκφράζω

Έβγαζα κάτι φαμφαρονισμούς που ντρεπόμουν να διαβάσω.

Κι όταν είπα αυτό που μου έγδερνε την ψυχούλα αληθινά,

το έκανα χωρίς ατζέντα, χωρίς όμορφες λέξεις, χωρίς να το συνειδητοποιώ,

σχεδόν με ακούσια συμμετοχή.

Γυμνά, και από ανάγκη.

Ανάγκη αναπνοής. Όχι ανάγκη έκφρασης.

Να βάλεις τον εαυτό σου μέσα στο δημιούργημα σου, δεν είναι και δύσκολο.

Φτάνει, να μη σου φέρεσαι με ιδιάζουσα σοβαρότητα.

Α ρε Θανάση...

Κλείνουμε 19 χρόνια μου λες.
Ματάκια μου είμαι πολύ μικρή για να μετράω σχέση τόσων χρόνων.
Πάντα αντιπαθούσα τη συνήθεια σου να είσαι κινητό αλμανιάκ.
19 χρόνια ε? Αν είχαμε παιδί θα είχε ενηλικιωθεί….
Ανατρίχιασα…..

η αστέρω η φεγγάρω

Αποχαιρετισμοί

You love playing with all your stuffed animals

You love your mommy, your daddy, your nature pajamas,

You love everything, don’t you? Yeah.

But you know what buddy?

Once you get older, some of the things that you love

Might not seem so special anymore.

Like your Jack in the Box,

Maybe you realize it’s just a piece of tin and a stuffed animal

And then you forget the few things you really love,

And by the time you get to my age maybe it’s only one or two things.

With me I think it’s one.

"The Hurt Locker "

Πάσχα "το"

Συνέβη μια ανάσταση.
Λέει ο μύθος.
Και μετά, αμέτρητοι θάνατοι να την καθαγιάσουν.
Λέει η ιστορία.
Εγώ δεν ήμουν εκεί και δεν είδα.
Ο ρόλος του Θωμά μου πάει γάντι.

Και της Κολομπίνας επίσης.