Με τι...

Με τι μοιάζει η ελευθερία όταν έχεις χαθεί?
Κωνσταντίνος Β

Όταν κοιτάζεις για πολύ ώρα την άβυσσο, τότε η άβυσσος θα κοιτάξει μέσα σε εσένα.
Φ. Νίτσε

Ανυπαρξία

Βαρύ ποτήρι του ουίσκι με ένα κόκκινο υγρό μέσα.
Το χτυπάω με το νύχι.
Πως μπορεί ο κόσμος να μου φαίνεται τόσο αδιάφορος πια?
Όλοι αυτοί που με περιμένουν στην άκρη της γραμμής…
Θολές μουτζούρες.
Μου λένε να μη βυθίζομαι.
Μα δε θέλω να επιπλεύσω.
Δε θέλω κανέναν και τίποτα.
Ούτε στην αγάπη τους μπορώ να σταθώ, ούτε στο κρεβάτι τους.
Θέλω να βυθιστώ πιο βαθιά.
Στην ανυπαρξία.
Κι όλες αυτές οι μικρές γιορτές τους.
Λύπη μου προκαλούν και θυμηδία.
Κάθε φορά που κλείνω τα μάτια εύχομαι το ίδιο πράγμα.
Να μην ξυπνήσω.

Μπαμ!

Γελούσα νομίζω.
Περπατούσα στη βροχή.
Μου αρέσει να περπατώ στη βροχή.
Μετά …. ένα μπαμ
Πόνος.
Φόβος.
Διπλώθηκα.
Κόπηκε η ανάσα.
Τα χέρια μου μ’ αγκάλιασαν.
Πως? Πως έγινε?
Και μετά….
Ήθελα να σου πω να προσέχεις.
Να μην περπατάς ξημερώματα στην έξω μεριά του πεζοδρομίου
Ή στην έξω μεριά του δρόμου.
Δέκα μέτρα νωρίτερα θα είχες σκοτωθεί.
Δέκα μέτρα νωρίτερα…
Να προσέχεις.
Μ’ ακούς?
Να προσέχεις εσύ.
Γιατί εγώ δεν θα τ αντέξω αυτό.