Ανυπαρξία

Βαρύ ποτήρι του ουίσκι με ένα κόκκινο υγρό μέσα.
Το χτυπάω με το νύχι.
Πως μπορεί ο κόσμος να μου φαίνεται τόσο αδιάφορος πια?
Όλοι αυτοί που με περιμένουν στην άκρη της γραμμής…
Θολές μουτζούρες.
Μου λένε να μη βυθίζομαι.
Μα δε θέλω να επιπλεύσω.
Δε θέλω κανέναν και τίποτα.
Ούτε στην αγάπη τους μπορώ να σταθώ, ούτε στο κρεβάτι τους.
Θέλω να βυθιστώ πιο βαθιά.
Στην ανυπαρξία.
Κι όλες αυτές οι μικρές γιορτές τους.
Λύπη μου προκαλούν και θυμηδία.
Κάθε φορά που κλείνω τα μάτια εύχομαι το ίδιο πράγμα.
Να μην ξυπνήσω.