Βουίζουν τ’ αφτιά μου. Σαν να βρίσκομαι κάτω από το νερό, ενώ στην επιφάνεια επικρατεί τρικυμία. Εδώ κάτω όλα γίνονται με τη λογική του slow motion. Τίποτα δεν προλαβαίνει να με ξαφνιάσει. Βλέπω τα πάντα να έρχονται και έχω το χρόνο να προσαρμοστώ. Λες κι έχω κάνει βουτιά, για να αποφύγω τα μεγάλα κύματα, το χαμό. Βρίσκω παρηγοριά σε μια κατάσταση μουδιάσματος. Μόνο που βουίζουν τ’ αφτιά μου, και σε λίγο τελειώνει η ανάσα μου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου