Επί του καναπέους

(Μικρές ευκαιρίες.

Για αποκατάσταση του γοήτρου).

-Γειά σας !

-Γειά σου αγόρι!

-Να σας κεράσω ένα κρασί?

-Ναι.

-Από πού είσαστε?

-Από μακριά.

-Πόσο θα μείνετε?

-Μια αιωνιότητα. (Νόμισε ότι παράκουσε).

-Πότε φεύγετε είπατε?

Τι να απαντήσω? Πάντα φεύγω. Όσο θυμάμαι πίσω, φεύγω.

Κι αυτός τώρα με ρωτάει το πότε.

Να του δώσω μια συμβατική απάντηση. Να μην τον τρομάξω. Είναι ομορφούλης.

-Την Κυριακή.

-Ααααα τόσες μέρες!

-Ναι. Τόοοοσες μέρες.