Ωραία χρώματα ντυμένο το τίποτα.

Μόνος σου. Είσαι η καλύτερη παρέα σου. Η λιγότερο ψεύτικη.
Δε σου ζητάς να υποκρίνεσαι να συγχωρείς, να ξεχνάς.
Μόνος σου. Καλυτερότερα αναιμακτότερα.
Να διεκδικείς με τον εαυτό σου το παιχνίδι σου.
Να μην περιμένουν οι άλλοι να διεκδικείς γι αυτούς.
Να μη δίνεις λογαριασμό. Να μην υπάρχει λογαριασμός.

Μόνος σου. Δε σε φτάνουν οι ώρες να σαι μόνος σου.
Κανείς δεν καταλαβαίνει και όλοι σε ενοχλούν.
Ο μόνος δεν υποφέρει από μοναξιά. Από το πλήθος υποφέρει.
Από τα ανούσια σχόλια. Από το δήθεν ενδιαφέρον.

Υποφέρει και από κάτι άλλο.
Από την αβάσταχτη ελαφρότητα της ματιάς τους.
Από την αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι τους.
Λες και η βαρύτητα δεν τους έπιασε. Σαν τις φούσκες.
Γεμάτες και κενές ταυτόχρονα.

Μόνος σου. Να μείνεις μόνος σου. Οι φούσκες σκάνε.
Είναι πολύχρωμες και τραμπαλίζουν ευχάριστα.
Σκάνε όμως και σε τρομάζουν.
Ωραία χρώματα ντυμένο το τίποτα.
Κι εσύ το βάζεις να σου ομορφαίνει τις γωνιές…. Τις άδειες…


Βάζεις κάτι όμορφα άδειο να σου ομορφαίνει το άδειο