Φτάνει!

Τι θόρυβο κάνει η καρδούλα σου όταν σπάει?

Γιατί πάντα τρομάζει τα πουλιά?

Γιατί σήμερα ακούγεται εκκωφαντικά η σιωπή?

Κι αυτός ο βόγκος που όλο έρχεται αλλά ποτέ δε φτάνει?

Που είναι το τέλος?

Γιατί δεν λάμπει τίποτα?

Αυτή η σκοτεινιά που αναβλύζει απ τα μάτια σου,

όλο τρέχει να φωλιάσει στα δικά μου.

Κάποτε όλα ήταν χαμόγελα. Μεγάλα.

Τώρα μεγάλα είναι τα ναυάγια. Και οι πένθιμες γιορτές.

Και δεν είναι η απώλεια που πονάει

Ο φόβος της είναι που σου γδέρνει την ψυχή.

Δεν θέλεις άλλο πια.

Φτάνει!

Σταμάτα να διώχνεις γιατί φοβάσαι την απώλεια.

Κράτα το σόου σου μαϊμού.