Ένα βήμα πίσω, δύο μπροστά.

Βιάζομαι να γυρίσω στη δουλειά Έχω βγει για μικροδουλειές και έχω καθυστερήσει. Η τελευταία είναι να πάρω μπαταρίες από το περίπτερο. Ζογκλάροντας κινητό, γυαλιά, σακούλες, τσάντα, ρέστα και μπαταρίες, κοντοστέκομαι λίγο πριν διασχίσω το δρόμο γιατί νομίζω ότι μου έπεσαν τα ψιλά. Η κυρία δίπλα μου με τα καρώ παπούτσια φορτσάρει να περάσει. Ένα - δυο βήματα, δεν ξέρω που βρέθηκε, ένα μαύρο αυτοκίνητο, φρένα, θόρυβος, η κυρία πετιέται στον αέρα. Όπως αυτές οι crash test dummies, αλλού τα χέρια τα πόδια, να ίπταται πάνω από το αμάξι. Δεν συμβαίνει, σκέφτομαι. Μόνο στις ταινίες βλέπεις αργή κίνηση. Εδώ στη μέση της Γούναρη δε βλέπω ταινία. Συνειδητοποιώ ότι άκουσα καθαρότατα πέρα από τον ήχο της πρόσκρουσης, και το γδούπο που έκανε καθώς έσκαγε κάτω.

Δεν κουνιέμαι. Μέσα στο κέντρο της πόλης και όλα έχουν σταματήσει. Μου περνάει η ηλίθια σκέψη ότι αν βρω το ευρώ που μου έπεσε, θα το κρατήσω όπως ο Γκαστόνε την τυχερή του δεκάρα. Ξεκουνιέμαι και πλησιάζω. Δρασκελώ ένα καρώ παπούτσι με γδαρμένο καφέ τακούνι. Λεπτομέρειες που προσέχει κανείς! Ένας πανικόβλητος πιτσιρικάς πετιέται από το αμάξι. Έντρομος γυρίζει την κυρία. Τη μεταφέρουμε όπως όπως στην άκρη. Το μέτωπό της έχει ανοίξει στη μέση. «Δεν είναι τίποτα» της λέω και κοιτάζω με ενδιαφέρον την ανοιγμένη σάρκα που αιμορραγεί άσχημα. Βγάζω ένα πακέτο χαρτομάντιλα και αμέσως μουσκεύουν στο κόκκινο.

Αυτά γίνονται στο Nip tuck εξακολουθούν σουρεαλιστικά οι κουλές σκέψεις να με αποδιοργανώνουν. –Διαπιστώνω με ενδιαφέρον την αληθοφάνεια της σειράς που έβλεπα χτες βράδυ. Οι πούστηδες! Όλα αληθινά τα κάνουν. Εδώ όμως δεν πέφτουν διαφημίσεις, ούτε πατάς το pause. Κάλεσαν το ασθενοφόρο, η κυρία μου ζητάει να πάρω ένα τηλέφωνο, να ειδοποιήσω... κάποιος με σπρώχνει, κάποιος ήδη πληκτρολογεί τον αριθμό. Κοιτιόμαστε στα μάτια. Ακόμα δεν το έχουμε πιστέψει. Πισοπατώ, σκοντάφτω πάνω σε κάτι. Στο καρώ παπούτσι. Το σηκώνω, το βάζω δίπλα της. Έχει γδαρμένο καφέ τακούνι. Η ώρα των διαφημίσεων έφτασε, πέρασε, και κανένα σποτάκι δε διέκοψε τη ζωή. Δε θέλω να μείνω άλλο. Ήρθαν οι σωτήρες. Κοιτάζω το τσαλακωμένο πακετάκι από τα χαρτομάντιλα στη χούφτα μου. Έχασα τις μπαταρίες.