Μαγειρεύω όταν είμαι πολύ χαρούμενη, ή πολύ λυπημένη.
Ή για κάποιον που αγαπάω.
Για να ευχαριστηθεί και να αισθανθώ όμορφα μαζί του.
Ή για κάποιον που δεν είναι εδώ και μου λείπει.
Μαγειρεύω και φαντάζομαι να είναι δίπλα μου.
Ακόμα κι αν άλλοι κάτσουν στο τραπέζι μου, εγώ φαντάζομαι το πρόσωπο που θέλω καθισμένο πλάι μου.
Μετά από κάτι τέτοια τραπέζια μαραθώνιους νοιώθω μελαγχολία.
Κοιτάω το δρόμο και σκέφτομαι:
Άλλο ένα τραπέζι που έχασες. Κρίμα! Μου είχαν πετύχει οι μελιζζζζάνες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου