Εγώ αυτοί κι εμείς

Στριφογυρίζει μέσα μου ο χρόνος.
Αλλάζουν οι αισθήσεις.
Απολαμβάνομαι.
Κοιτάζομαι συχνά στον καθρέφτη για να μη ξεχάσω την άγνωστη.
Άλλο είναι το μέσα, και δεν αναγνωρίζει το απ έξω.
Αυτοί που δεν με έχουν ακουμπήσει, κοιτάζουν το έξω
Όσοι ξέρουν, βλέπουν μέσα από μένα.
Βλέπουν πίσω από το συνοφρυωμένο βλέμμα.
Ρίχνουν τη ματιά τους σε ένα μέρος με ήλιο και χαμογελούν.
Πολύτιμοι άνθρωποι. Ελάχιστοι. Μερικές φορές παροδικοί.
Μια περίεργη οικογένεια που δεν την ενώνει το αίμα.
Την ενώνουν οι αισθήσεις.
Άνθρωποι ξεκούραστοι. Που δεν χρειάζεται να εξηγώ.
Ξέρουν. Καταλαβαίνουν . Δεν μπερδεύονται.
Αντιλαμβάνονται καθαρά τα ανείπωτα.
Και δε φοβούνται.
Δε φοβούνται τα ψεύτικα εμπόδια παγίδα για τους αδαείς.

Το να είσαι ψαρωτικός είναι κάποιες φορές άμυνα στο κοινότυπο.