Σάββατο 1 Μαΐου 2010

Χαμογελώ


Κι άλλα περιττά βάρη.
Τον ατελείωτο έχουνε.
Αψυχολόγητες συμπεριφορές,
Λίγοι χαρακτήρες,
Ανούσιοι άνθρωποι.
Κακές σκέψεις,
Κακά προαισθήματα,
Κακά όνειρα.
Όλο πετάω και όλο βρίσκω.
Μα τελευταία…
Κολυμπάω ευτυχισμένη στο αμνιακό υγρό μου.
Αυτοί έξω οχλοβοούν αλλά δε φτάνει σε μένα.
Ένα νανουριστικό μπαζ και τίποτε άλλο.
Πέταξα κι άλλα σήμερα.
Τι όμορφη αίσθηση ελαφράδας….
Χαμογελώ.
Με πόσο λίγα….
Πόσο λίγα αλήθεια μου χρειάζονται για να χαμογελώ!

Στο πα?
Το πιο αστείο είναι ότι νομίζεις ότι με ξέρεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια: