Tι είναι απώλεια.

Τι είναι η απώλεια.

Είναι μια θέση απέναντι σου στο τραπέζι.

Όποιος και αν κάτσει, παραμένει κενή.

Είναι ένα κενό στο ράφι. Το μπλιμπλίκι που λείπει.

Από το σχήμα της βάσης στη σκόνη καταλαβαίνεις ότι ήταν εκεί.

Η απώλεια είναι ένα δάχτυλο που κάποτε είχες.

Τώρα τα τέσσερα δυσλειτουργούν και σου μπλογκάρουν τις κινήσεις.

Η απώλεια είναι μια κραυγή που την ξεκίνησες και δεν τελειώνει.

Ή

Που δεν ξεκίνησε ποτέ κι όλο να βγει από μέσα σου παλεύει.

Η απώλεια.

Είναι σαν αναπηρία.

Μια αναπηρία που δε φαίνεται και δε διορθώνεται.

Κανένα πρόσθετο μέλος δεν αρκεί.

Η απώλεια είναι το αχ μετά την αναπνοή. Κάθε αναπνοή.

Είναι η έλλειψη φωτιάς σε ένα δωμάτιο με κεριά τη νύχτα που κρύφτηκε το φεγγάρι.

Είναι η κουκούλα που κουβαλάς στην πλάτη. Δεν τη φοράς. Μα ξέρεις πως είναι εκεί.

Η απώλεια σου νοτίζει τα βλέφαρα τις πιο άδικες στιγμές.

Ένα γλυκό με πικρή σοκολάτα.

Σαν όλα τα γλυκά από δω και πέρα να είναι φτιαγμένα με πικρή σοκολάτα.

Η απώλεια είναι να θες να ψωνίσεις κάτι, και μόνιμα να σου λείπει ένα πενηνταράκι.

Ένα μικρό και άδοξο πενηνταράκι. Δεν ψωνίζεις ποτέ.

Είναι το αγκάθι στο χαμόγελο. Το πιο λαμπερό χαμόγελο, το πιο βαθύ αγκάθι.

Η απώλεια είναι η φωτογραφία σε μια κορνίζα που αρνείσαι να εστιάσεις,

Είναι μια ζωή, που δε θα γίνει ποτέ θάνατος για σένα.

Είναι αυτό…