Κάτι σαν...

Κάτι σαν... νέα αρχή.

Κάτι σαν κάτι να ασπρίζει στον ορίζοντα, μετά τη νύχτα.

Μυρωδιά από κόλα τετραδίων και ξυσμένα μολύβια.

Σεπτέμβρης.

Αυτοκόλητα και μπλοκ μουσικής.

Κάτι σαν… σ’ αφήνω.

Σ αγάπησα μα άντε πια να φύγεις.

Έχουμε δρόμο, και είναι χωριστός.

Χαμόγελα. Θλιμμένα, μα χαμόγελα.

Θ’ αντέξω. Στο υποσχέθηκα

Πάντα κρατώ τις υποσχέσεις μου.

Και τις άλλες που σου ‘δωσα, όλες τις κρατώ.

Γι αυτές θ’ αντέξω, και γιατί μου αρέσουν τα πρωτοβρόχια.

Κάτι σαν βόλτα στους νοτισμένους δρόμους.

Αργάμισι και να μυρίζει χώμα.

Στην πλατεία, αναμνήσεις από μπάλα.

Τσιχλόφουσκες με γεύση μπανάνα στο προαύλιο.

Τ΄ αγόρια να γελάνε κι εμείς να ερωτευόμαστε.

Κάτι σαν…

Κλείνω τα μάτια μου και δεν φοβάμαι.

Ότι έρθει, δε φοβάμαι.
Αγάπησα τόσο βλέπεις, …δε φοβάμαι.

Κάτι σαν εκείνη την καρδούλα χαραγμένη στο παγκάκι

Χτυπημένη από βέλος. Λαβωμένη κι αθώα.

Λιγότερο αθώα πια, περισσότερο λαβωμένη.

Κάτι σαν μυρωδιά από φρεσκοψημένο κεικ.

Η γλύκα της ζακέτας στην πλάτη μια στιγμή ανατριχίλας.

Κάτι σαν…

…παίρνω ανάσα ξανά.

Κάπου βαθιά, αρχίζει να σχηματίζεται ένα αληθινό χαμόγελο...