Χωρίς...

Ήμουνα. Δεν υπήρξα. Ήμουνα.

Ήμουνα πριν και δε σταμάτησα.

Ξέρεις, τα πιο όμορφα πράγματα στη ζωή, τα βιώνουμε μόνοι μας!

Εγώ το ξέρω πια.

Δεν προσπαθώ να σε βάλω μέσα μου.

Κάποτε δυστυχούσα που δε γινόταν.

Τώρα όμως ξέρω.

Όλα είναι γλυκά-πικρά δικά μας.

Μόνο που γίνονται χειρότερα γιατί είμαστε μόνοι μας.

Μόνοι από συντρόφους.

Μόνοι από συνοδοιπόρους, μόνοι από ομοτράπεζους, μόνοι από συνασπιστές.

Μόνοι από οτιδήποτε έξω από μας.

Και το έξω από μας είναι δυστυχώς τόσο απέραντο...χωρίς τέλος... χωρίς...