
Εγώ ήμουνα γεράκι.
Πέταγα ψηλά.
Δεν έπεσα ποτέ μου.
Δεν άγγιξα στεριά.
Σε σύννεφα κοιμόμουν.
Αυτά είχα συντροφιά.
Τα μάτια μου βουρκώναν
Σαν έφευγες μακριά.
Στα πόδια μου σκεφτόμουν
Δε θα σταθώ ξανά
Εγώ ήμουνα γεράκι
Μια ανοιχτή αγκαλιά
Τα μάτια σου μπορούσα
Να έχω για στεριά
Κι όταν μακριά τα πήρες
Έπεσε παγωνιά
Και ήρθαν σκληροί ανέμοι
Και πέτρωσε η καρδιά
Εγώ ήμουνα γεράκι
Και έφτανα μακριά
Κι όταν ξανά δεν ήρθες
Έπεσε συννεφιά
Έπεσε μια μπόρα
Δε σταματάει πια
Κι όλο κλαίει μαζί μου
Και όλο σε ζητά
Εγώ ήμουνα γεράκι
Μα εσύ ήσουν η αγκαλιά
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου