αχ, αυτά τα μυστικά.
Γουβάδες σκατά που κουβαλώ στην πλάτη.
Φύση δοσίλογη και ακράτητη γαρ.
Φταίω εγώ που θέλω να τα φωνάξω όλα?
Οϋτε ν' ακούω θέλω, ούτε να μαθαίνω.
Φτάνει πια, μη μου τα λέτε.
Και τους δικούς μου γουβάδες θέλω να πετάξω.
Φτάνει πια με τους δικούς σας.
Μη λερώσω κανένα φοβάμαι.
Πολλούς θα λερώσω.
Κι όσα δεν ξέρω....
Πόσο φοβάμαι όσα δε ξέρω
Κρίνοντας απ όσα ξέρω.
Γι αυτό και δε θέλω να ξέρω.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου