Στον έρωτα...

Όλο και πιο αραιά σε σκέφτομαι πια. Με έπιασε η δίνη της ζωής και με σβουρίζει.

Μα σήμερα κοιτώντας το φεγγάρι ξανάστειλα τη σκέψη μου στο δρόμο σου. Αγαπημένη διαδρομή, σταμάτησα στο σκαλοπάτι σου. Και σου πα κάτι ψιθυριστά πίσω απο την κλειστή σου πόρτα.

Μάτια μου, ο έρωτας ποτέ δε σβήνει. Μόνο κοιμάται. Κι ας έχω μέρες να σε δω, κι ας έχω μήνες. Μια στιγμή μόνο μου φτάνει. Μια στιγμή να θυμηθώ πως είναι η αγκαλιά σου. Και δε σε ρωτάω αν είναι το ίδιο και για σένα. Είναι. Και μη με ρωτάς πως το ξέρω. Ξέρω!

Σ αυτόν τον έρωτα δε μιλάμε, μόνο αγγιζόμαστε. Και η σιωπή μας είναι πιο φλύαρη απο κάθε αδέξια κουβέντα. Και μη με ρωτάς αν σ ακούω. Σε νιώθω. Και δε σε ρωτάω αν με νιώθεις, σε βρίσκω. Μέσα μου!