Η αυταπάτη

Η: -Και την ελπίδα? Με τι θα την ντύσουμε?

O: -Με σιδερένια φτερά, να μην σπάνε, και αλυσίδες να την κρατάνε αιχμάλωτή μας.

H: -Μα έτσι,δε θα πετάξει ποτέ πάνω απ τα κεφάλια μας. Ζυγίζουν πολύ τα σίδερα.

O: -Δε χρειάζεται να πετάξει. Θα έχει τα φτερά απλωμένα. Σαν να είναι έτοιμη να πετάξει..

H: -Και δε θα πετάξει ποτέ?

O: -Ποτέ. Αλλά μη το λες δυνατά. Θα το ξέρουμε μόνο εσύ κι εγώ.