Μου αρέσει η αφαιρετικότητα στην τέχνη, οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες και οι ατελείωτες προτάσεις. Πιστεύω οτι περισσότερα καταλαβαίνουμε από αυτά που εννοούνται παρά όταν κάποιος προσπαθεί με το ζόρι να μας τα χώσει στο κεφάλι.
Μου αρέσει η αντισυμβατικότητα και η ελευθερία. Μου αρέσουν τα ανήσυχα πνεύματα και οι τολμηροί άνθρωποι. Μου αρέσουν οι παρέες μου να είναι διαφορετικές. Να με μαθαίνουν πράγματα που δε θα μου πήγαινε ο νους να μάθω από μόνη μου. Να ανοίγονται συζητήσεις δρόμοι σχέσεις...
Μου αρέσει ο χώρος. Η άπλα. Η ησυχία. Το αγνάντι. Το τζάκι. Τα ποτάμια. Τα ποτάμια είναι η πιο γοητευτική μορφή νερού. Πάνε κάπου. Έχουν άποψη. Έχουν σκοπό. Είναι τσαμπουκαλεμένα, είναι πολύχρωμα. Είναι γεμάτα ζωή.
Μου αρέσουν οι μεγάλες τραπεζαρίες, οι φίλοι, τα φαγοπότια, τα γλέντια μέχρι το πρωί. Οι γελαστές φάτσες τα καθαρά μάτια και τα κόκκινα μάγουλα. Μου αρέσουν οι κόντρες μεταξύ τους, οι δήθεν τσακωμοί τους,και η αποδοχή που κρύβουν τα λόγια τους.
Μου αρέσουν τα ξυπόλυτα πόδια, τα αυτοσχέδια χορευτικά, τα φάλτσα τραγούδια. Μου αρέσει ένα γλυκό μήνυμα στο κινητό που αφήνεις αναπάντητο αλλά σου υπενθυμίζει πράγματα που έτσι κι αλλιώς δεν ξεχνάς.
Μου αρέσουν οι μεγάλες βόλτες, ο μικρές βόλτες, -όλες οι βόλτες-, τα ταξίδια οι εκδρομές, οι επιστροφές, οι αγκαλιές που ανοίγονται μόλις πλησιάζεις, η μυρωδιά από τα βιβλία, τα σταφύλια. Οι γάτες οι σκύλοι και μου κόβεται η ανάσα όταν βλέπω αετό ή γεράκι.
Μου αρέσουν οι άνθρωποι που δεν κωλώνουν να πουν: «έκανα λάθος συγνώμη» ή «λυπάμαι αυτό δεν το ξέρω». Λατρεύω τις ρυτίδες του γέλιου γύρω από τα μάτια και τα στόματα. Την γενναιοδωρία ψυχής, απο τους βασανισμένους.
Μου αρέσει το γλυκό κρασί, τα μουτζουρωμένα παιδικά μουτράκια, οι μακαρονάδες με μανιτάρια, τα παγωτά και οι πίτες χωρίς κρεμμύδι. Μου αρέσει το ξύπνημα μέσα στη νύχτα μόνο για να ακούσω την απόλυτη γαλήνη. Μου αρέσουν οι καλότροποι και ευγενικοί τύποι, αλλά λατρεύω τα γκρινιάρικα, μονόχνοτα, στραβόξυλα.
Μου αρέσουν τα ανέκδοτα με την Αννούλα και το Γιαννάκη, η φρουτοπία, και το Muppet show. Μου αρέσει το μαγείρεμα μόνο που ποτέ δεν ξέρω τι θα βγει στο τέλος. Εκτιμώ ανθρώπους που δείχνουν πως σε σκέφτονται και σε αγαπάνε και δεν κολλάνε σε κοινωνικά πρέπει και δήθεν περιορισμούς. Μου αρέσει το σινεμά και οι μικρές παρεΐστικες συναυλίες. Το κολύμπι σε βαθιές κρυστάλλινες θάλασσες.
Μου αρέσουν αυτοί που σου λένε τι νιώθουν και τι θέλουν, έχουν το θάρρος της γνώμης τους και τον τσαμπουκά να το υποστηρίξουν. Οι κρυψίνοοι εγωιστές που περιμένουν να μαντέψεις τι θέλουν ενώ καλά καλά και οι ίδιοι δεν το ξέρουν, μου προκαλούν απέραντη λύπη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου