Θες να πετάξεις, μα είναι η βαρύτητα που σε κρατάει.
Κι ότι στους ώμους σου δεν φύτρωσαν φτερά
Θες να φωνάξεις, αλλά η σιωπή είναι που μετράει
Κι αυτό καρδούλα μου το ξέρεις πια καλά.
Και περιμένεις μια στιγμή που οι αλυσίδες θα κοπούνε
Και αναζητάς την αφορμή που όλα σε μια ανάσα θα κρυφτούνε
Κλείνεις τα μάτια και πηδάς χωρίς να ξέρεις που θα πέσεις.
Έχεις μια μόνο σιγουριά, μόνο αν ζήσεις θα πονέσεις.
Κι είναι ο πόνος σου γλυκός γιατί τον θέλεις να σε θρέψει
Θέλεις να ‘ρθει και να σε βρει να δώσει ότι σου ‘χει κλέψει
Να δώσει ανάσες και στιγμές και ιδρώτα πάνω στο κορμί σου
Θέλεις να βρει την αφορμή να κοιμηθεί απόψε μαζί σου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου