Έχεις το κλειδί της γαλήνης μου.

Έξω απο την πόρτα μου, μαίνονται θύελλες

Πόλεμοι γίνονται, βομβαρδισμοί.

Σείεται η γης, νέφη κυκλώνουνε,

Κύμματα υψώνονται, βανδαλισμοί.

Κλείνω την πόρτα μου, σε πλησιάζω.

Σε αγκαλιάζω, ως το πρωί.

Όλα σωπαίνουνε, η φύση ησυχάζει,

Όλοι οι θόρυβοι χάνουν φωνή.

Στέκομαι δίπλα σου, είσαι σιμά μου

Όλα γλυκαίνουνε σαν χαραυγή

Τόσα χαμόγελα, γύρω μας μοιάζουν

Σαν να λουλούδισε όλη η γη.

Γέρνω στο πλάι σου και ανασαίνω.

Έτσι ορίζεται όλη η ζωή.

Όλα αχνορόδινα, όλα μελένια

Όσο στο βλέμμα μου υπάρχεις εσύ.

Κλείνω τα μάτια μου κι όλη η γαλήνη

Έρχεται μέσα μας για να κρυφτεί

Όλα είναι σίγουρα κι ευτυχισμένα

Για εμάς εφτιάχτηκε τούτη η γιορτή.

Έξω απο την πόρτα μου σκότος μαζεύει.

Χάνονται άνθρωποι, σκορπιούνται στρατοί

Μα στο πλατύσκαλο, ο κόσμος τους παύει.

Γιατί δεν βρίσκει τον τρόπο να μπει.