Ο Μήτσος ο Κάβουρας

Ξαπλωμένη στο βραχάκι με το πόδι μέσα στο νερό ως το γόνατο να δροσίζομαι. Ήλιος αεράκι κυμματάκι, όλα σωστά βαλμένα. Μετά ήρθε αυτός. Ο Μήτσος ο κάβουρας. Ο πιο πεισματάρης απ όλους τους πεισματάρηδες που συνάντησα σε αυτές τις διακοπές. Μάλλον τον ενόχλησα. Τι μάλλον, σίγουρα δηλαδή. Αλλιώς δεν θα έκανε αισθητή την παρουσία του με σκούντηγμα.

«Ε, ψίτ! Δεσποινίς. Το κουβαδάκι σας και σε άλλη παραλία. Κυριολεκτώ».

Εγώ καβουρακίστικα δεν γνωρίζω... Δεν κοίταγα κιόλας. Τίναξα το γαργάλημα απο το πόδι μου κουνώντας το αμέριμνα. Ο Μήτσος επέμεινε. «Βρε καλή μου δεν ακούς?» Τζβιιιιιιιιιιν μου χώνει μια στο μπούτι. Στο ψαχνό. Ε τώρα του έδωσα σημασία. «Άουτς! Τι θες».? Ρωτάω. Έτσι αντιμετωπίζω τα γνωστά καμάκια στις παραλίες. Άγρια πλαγιοπισθοχώρηση.

 -«Να φύγεις». Τον ακούω.

-«Να φύγεις εσύ». Του κουνάω το δάχτυλο και στρέφομαι στο βαρκάρη που κάτι μου φώναζε περνώντας.

Τα ρα τα ραααα Έφοδος αυτός. Αβλεπί. Με θράσσος. Τσιμπιά στο μπούτι.

«Το κέρατο σου Καβούρι». Του χώνω κι εγώ μια με το δάχτυλο και το προσγειώνω αεροπλανικά έξω απο τα όρια του γνωστού του κόσμου. Να μάθει. Ξαπλώνω καλύτερα και παίζω με τον ήλιο ανάμεσα στις βλεφαρίδες μου. Πρέπει να με πλησίαζε γαμοσταυρίζοντας γιατί στράφηκα τη στιγμή που έκανε επίθεση πλαγιομετωπικά. Τον είδα. Αλλά δεν φυλάχτηκα. Γοητεύτηκα απο το θάρρος του. Τζβιιιιιιιιιιιν στο μπούτι.

Πετάχτηκα. «Το κέρατο σου. Τι θες βρε? Δε φεύγω». Του χώνω το δάχτυλο στο μάτι, και ενώ ταράζεται και κάνει να φύγει, ανανεώνει την επίθεση. Αυτή τη φορά τραβάω το μπούτι. Δεν το χω για τον κάβουρα.

Στέκεται ακίνητος και  ψαλιδίζει τον αέρα. «Αγαπητή κυρία. Θα σας ήταν υπερβολικά δύσκολο να σηκώσετε τα οπίσθια σας απο το βράχο που τυγχάνει η αυλή που παίζουν τα μικρά μου κρυφτό, να τα αποθέσετε όπου αλλού ρημάδι θέτε? Τέτοια ιπποτική στάση έχω να δω απο τότε που μου τράβηξαν καρέκλα σε εστιατόριο, και κοίταζα γύρω μου να δω αν με μισούν όλες οι στερημένες γκόμενες. «Βρε καλό μου, το μπάνιο μου θα κάνω και θα φύγω».

-«Ποσώς με απασχολεί». Αγρίεψε. Ήρθε πιο κοντά κραδαίνοντας τις δαγκάνες. «Αρνούμαι αυτό το έκφυλο θέαμα στα μάτια των βλασταριών μου».

 Κολακεύτηκα! Έκφυλα τα οπίσθια μου? Δε με χάλασε. Το βρήκα μπρουτάλ μα αληθές. Ικανοποιημένη τράβηξα το κακοπαθημένο μου μπούτι. Καλά Μήτσε κάβουρα. ΄Εχε χάρη που είμαι υπέρ της σωστής εκπαίδευσης και κάτι μου λέει οτι είσαι τζαναμπέτης και δε θα τα βγάλω πέρα.. Σηκώθηκα και πήγα πιο κάτω. Σε άλλο βραχάκι. Ξαπλώνω.... και... Αμάν! Μια τσούχτρααααααα......