Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου 2013

Φίλε...




Γαμιέται ο Διας....
Μυρίζει  καμμένο λάστιχο.
Έχω πιεί ένα μπουκαλάκι κόκκινο, και ξέρω οτι είναι μαλακία.
Αλλά δε βρίσκω νόημα.
Θέλω να κατέβω κάτω.
Να περπατήσω.

Να γαμηθούν χρυσά βλαμμένα οι αντιοτιδήποτε και οι puppeteers .

Η ζωή. Η ζωή όπως την ξέρουμε, είναι πουτάνα.
Ευγενικά δωσμένα θα έλεγα καραπουτανάρα.
Σε γαμάει και την πληρώνεις.
Μερικές φορές.... την πληρώνεις και χωρίς να σε γαμάει.

Φίλε...
Πάντα εδώ ήμουνα. 
Σόρι που δε στο πα νωρίτερα.


Και να πάνε να γαμηθούν οι περιορισμοί μας.
Πάω κάτω. 
Space oddity- David Bowie

Δεν υπάρχουν σχόλια: