Ξυπνάω βαριά απ’ τα όνειρα.
Πάλι κάποιον έχανα στον ύπνο μου.
Φροϋδικοί φόβοι απωλείας.
Έχει μια υπέροχη μέρα έξω.
Μα είμαι πολύ σκοτεινή για να την απαντήσω.
Μουντζουρεύω τη μάσκαρα με δάκρυα.
Ούτε κι εγώ ξέρω γιατί.
Για ότι λείπει.
Και λείπουν λίγα. Ελάχιστα. Ένα δύο.
Λείπουν εσύ κι εσύ.
Εσύ που έφυγες, κι εσύ που δεν ήρθες.
Έχει λιακάδα έξω.
Παίρνω ανάσα.
Σήμερα θα δώσω μάχη ύπαρξης.
Μερικές φορές θέλει κουράγιο η μέρα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου