Πρέπει

Αυτό το «πρέπει», να το πετάξω πρέπει.
Φυγόκεντρη δύναμη, που όλο νομίζω θα μ’ αφήσει,
Κι όλο στη βάση με γυρίζει.
Όσα ταξίδια ονειρεύτηκα,
Το «πρέπει» τους βάζει αλυσίδες.

Κι αφού πονάει το μαζί τους
Βυθίζομαι στην ασυνειδησία μου.
Εκεί που δεν με αγγίζουν.
Όλοι αυτοί που αγαπάω, κοινωνούν τα κομματάκια μου.
Χορτασμένοι συγχωρούνται.
Και είμαι η μόνη που δεν μπορώ να συγχωρέσω τον εαυτό μου.
Βλέπεις, δεν μου αντέχω τα ψέματα.
Ούτε αυτά που λέω κατά συνθήκη.

Εντάξει. Θα την δέσω την αλυσίδα στο πόδι αγαπημένοι.
Από μόνη μου και πειθήνια.
Μόνο μη με κοιτάτε σαν να με βλέπετε.
Τόσο μεγάλο ψέμα ούτε εσείς δεν το αντέχετε.