Όλοι πληρώνουν.
Έρχεται η στιγμή που ένα αόρατο τάσι προσγειώνεται μπροστά μας.
Κι εμείς πρέπει να το γεμίσουμε. Για να φύγει. Για να προχωρήσουμε.
Ρίχνουμε στην αρχή ότι έχουμε ως τώρα αποκτήσει.
Αγάπη θέληση δύναμη.
Μετά ρίχνουμε ότι δανεικό μπορέσαμε να συγκεντρώσουμε.
Ελπίδα κουράγιο τσαμπουκά
Στο τέλος ρίχνουμε κομμάτια του εαυτού μας.
Όλο τον εαυτό μας.
Μα το τάσι ακόμα ζητάει.
Άδειο μοιάζει, μα άδειο δε φεύγει ποτέ.
Και τέλος ρίχνουμε ότι δεν έχουμε.
--------------------------------------------------
Δεν έχω τίποτα.
Μόνο κενό.
Και το άδειο δε γεμίζει με κενό….
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου