Αλήθεια.

Μου έγινε απαραίτητη η αλήθεια.
Να μου λέω αλήθεια.
Για τους άλλους δεν με νοιάζει.
Δεν έχω παράλογες απαιτήσεις.
Αλλά μπούχτισα στα ψέματα που με τάιζα.
Εαυτέ μου τουλάχιστον εσύ θα μου λες αλήθεια.
Με κάθε κόστος.
Δεν θα ξανακλείσεις τα μάτια.
Δεν θα ξαναυποκριθείς ότι δεν κατάλαβες.
Μου αξίζει ότι πιο φρέσκο και πιο αληθινό στη μάπα.
Κι ας είναι και γιαούρτι.

Οι υπόλοιποι ας λένε ότι θέλουν.
Ας απαγγέλουν και κομμάτια από τον ηλίθιο του Ντοστογιέφσκι.
Ποσώς με απασχολεί.
Εγώ θα μου δίνω να μασήσω μόνο ultra καθαριότητα.
Την αστραφτερή καθαριότητα της χλωρίνης Klinex
Τι κι αν δεν καταπίνεται?
Τα είδα και τα κατά συνθήκη ψέματα που καταπίνονται αλλά δεν χωνεύονται.

Όσο κι αν είναι δύσκολο να απογυμνώνεσαι χωρίς παραμορφωτικούς καθρέφτες
Είναι σίγουρα ευκολότερο από το να κουβαλάς τον νεκρό βάρος του ψεύτικου εαυτού σου.
Και τελικά καθώς λέει και η Βαρβουνάκη «Καλύτερα να σε μισούν γι αυτό που είσαι παρά να σε αγαπούν γι αυτό που δεν είσαι».