
Με κοιτάς μ' αυτά τα τεράστια μάτια,
και μου λες να προσέχω τα παιδιά.
Αφού το ξέρεις, μου είναι πιο εύκολο να ξεριζώσω τ' απο μέσα μου.
Παρά να σου δώσω την τελευταία υπόσχεση.
Κι εγώ θέλω να σου υποσχεθώ ένα σωρό άλλα πράγματα τα χρόνια που θα 'ρθουν.
-Πως θα 'ρθω στην ώρα μου στο ραντεβού μας για ψώνια....
-Πως θα σου φτιάξω το γλυκό για τη γιορτή του παιδιού....
-Πως θα σου επιστρέψω χωρίς να το καταστρέψω το μπλουζάκι...
Τέτοιες υποσχέσεις θέλω να σου δώσω πολλές και να τις τηρήσω μια προς μια.
Μα εσύ μου ζητάς την πιο δύσκολη.
Την τελευταία.
Τι να σου πω, τι να τους πω...
Πάρε το χέρι μου για να τα κρατάς εσύ.
Πάρε τα μάτια μου για να τα βλέπεις.
Πάρε τα λόγια μου για να τα οδηγείς.
Πάρε το είναι μου για να τα στέργεσαι.
Πάρε τα όλα κι ακόμη τόσα.
Μόνο μη μου ζητάς αυτή η υπόσχεση να είναι η τελευταία...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου