Αδιαφορώ

Μπορεί όλα γύρω σου να γκρεμίζονται,

Κι εσύ να τα κοιτάς με ένα ηλίθιο χαμόγελο…

Μπορεί έξω να μπουμπουνίζει και να ρίχνει καρέκλες,

Κι εσύ να φοράς τις μποτούλες σου ωραία ωραία

για μια πλατσουριστική βόλτα μέσα στη βροχή.

Μπορεί να είναι όλοι δυστυχισμένοι, να τσακώνονται,

η δουλειά να πηγαίνει κατά διαόλου,

αλλά εσύ να περνάς τις ομορφότερες στιγμές σου.

Μπορεί η κοινωνία να ναι χάλια, η οικονομία το ίδιο,

να υπάρχει αναβρασμός και ανησυχία,

Κι εσύ να πλέεις σε πελάγη γαλήνης κι ευτυχίας.

Μη μου το φθονείτε το χαμόγελο.

Μου λειψε τόσο…

-Μήπως να ξεχώριζες πια, την αλήθεια απο τη μούφα?