Χάρισε μου μια πυξίδα.
Να βρω που επιτέλους ορίζομαι να πάω.
Δώσε μου την κορφή ενός βουνού να κατοικίσω.
Να μη σταματά το μάτι, και η ανάσα.
Και όλα ελεύθερα να ρέουν.
Οι άνεμοι, οι θύελλες, οι φοβέρες.
Χάρισε μου ένα αστέρι.
Άσε τους χάρτες δεν θέλω πια οδηγίες.
Ένα σημείο αναφοράς.
Ένα φάρο που λάμπει.
Κι ας μην τα φτάσω ποτέ.
Φτάνει να ξέρω ότι υπάρχει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου