Τις μεγαλύτερες αλήθειες τις ήξερα πρώτα μέσα μου.
Κανένα σημάδι νωρίτερα. Αλλά το μέσα μου πάντα ήξερε. Περίμενε.
Αυτό το μέσα, το άτιμο το μέσα, που έχει δικό του θεό, που αντιλαμβάνεται άλλα και στα λέει πριν συμβούν.
Που σου πιάνει το στομάχι στα νύχια του και στο γυρίζει τούμπα.
Αυτό το διεστραμμένο μέσα, που δε σε αφήνει να χαλαρώσεις, που σου λέει ότι δεν τελείωσε, και ότι αυτό το βουνό που σκαρφαλώνεις με την ωραία θέα λέγεται Γολγοθάς, και ότι όλοι αυτοί γύρω σου δεν ήρθαν για εκδρομή.
…Δεν ανεβαίνεις μόνη….
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου