Οι πιο επίμονες ιδέες μου έρχονται όταν κάνω ντους. Χώρος άβολος να κρατήσεις σημειώσεις. Μικρές βασανιστικές προτάσεις που επαναλαμβάνονται όπως πέφτει το νερό στα πλακάκια. Μετά σηκώνονται με τον ατμό και αιωρούνται. Κολλάνε πάνω μου, φεύγουν για το ταβάνι, ξαναγυρνάνε. Είμαι ώρα μες στο μπάνιο. Έχω μουλιάσει, τα δάχτυλά μου έχουν ζαρώσει και το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι αυτό. -Ζω άβρεχτα-.
Ρυάκια το νερό τρέχει επάνω μου. Αλλάζω τη θερμοκρασία από το καυτό στο απόλυτα κρύο. Η ίδια αίσθηση. -Ζω άβρεχτα-. Δεν υπάρχει απέναντί μου είδωλο. Ο καθρέφτης έχει θολώσει από ώρα. Κανείς απέναντι να βεβαιώσει οτι είμαι εγώ.
Έξω από το μπάνιο είμαι καλή κόρη, σπαστική αδερφή, απαιτητική ερωμένη, αστεία θεία, σταθερή φίλη. Είμαι αυτά, κι άλλα· και τίποτα συγχρόνως. Κομματάκια που συνθέτουν ένα παζλ που δεν τελειώνει. Μέσα στο μπάνιο γυμνή από τις ματιές και τις απαιτήσεις, ψάχνω την ταυτότητα στις τσέπες που δεν έχω.
Ένα ξέρω και ξαναγυρίζω τη θερμοκρασία στο καυτό. -Ζω άβρεχτα-.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου