Ήταν μια μικρή διάρρηξη.
Απο αυτές που μου αρέσει να κάνω.
Καβάλησα συρματοπλέγματα και φράχτες.
Περπάτησα ναρκοπέδια με άγρια μάτια.
Βγήκα απο θαλάμους αερίων.
Σταμάτησα να νοιώθω,
για να σταματήσω να φοβάμαι...
Πήγα εκεί που με οδήγησε το ένστικτο.
Στη μανταλωμένη πόρτα.
Στην πινακίδα «NO TRESPASSING».
Πήγα εκεί που δεν έπρεπε.
Στα τελευταία μέτρα, τ΄ορκίζομαι, άκουσα την καρδιά σου!
Χτυπούσε δυνατή, σαν τύμπανο.
Έτοιμη να πεταχτεί απ το στήθος σου.
λίγο πριν τυλίξω τα χέρια μου γύρω σου...
...μη φοβάσαι.
...δεν πονάει.
... Ψέματα!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου