Σ' αγαπώ και είσαι μακριά.

"Σ' αγαπώ και είσαι μακριά".

Τραγουδισμένο σε ρυθμό παιδικού τραγουδιού.

Κρεμασμένο κάπου ψηλά, σε κάτι αραχνιασμένα ράφια με αναμνήσεις.

Το έζησα? Ήμουν εγώ?

Θυμάμαι τη φωνή να μου το τραγουδάει απο το τηλέφωνο.

Ήταν αλήθεια? Πραγματική αλήθεια?

Ποιό απ τα δυό?

Το «σ’ αγαπώ»? ή το «είσαι μακριά»?

Κάποιο απο τα δυο ήταν αλήθεια.

Γιατί και τα δυο δεν μπορεί. Δεν μπορεί να ήταν αλήθεια.

Μάλλον ήταν μακριά.

Πολύ μακριά....

Και αυτή είναι η αλήθεια.

Τίποτα δεν είναι για πάντα... Για όσο αντέξει είναι!