Θολά νερά...

Έλα ρε φίλε!

Πες μου που κάνω λάθος...

Η ευτυχία η δική μου έχει πρώτο ρόλο ή η ευτυχία των απογόνων μου?

Αν εγώ είμαι δυστυχισμένη είναι δυνατόν να είναι ευτυχισμένα τα βλαστάρια μου?

Αν εγώ υποκρίνομαι σε επίπεδο όσκαρ πρώτου γυναικείοιυ ρόλου....

Όλα καλά? Πες μου γαμώτο! Πες μου!

Πες μου και  πάρε την ευθύνη.

Ας πάρει κάποιος την ευθύνη...

Γιατί εγώ προσπαθώ, αλήθεια προσπαθώ.

Η ευθύνη όμως είναι πουτάνα και πάει εκεί που πληρώνεται περισσότερο.

Με περισσότερα άλλοθι, περισσότερες δικαιολογίες, περισότερες λιποψυχίες.

Γαμώ το, πίστεψε με. Δεν επιχειρώ να σε κρίνω. Μόνο να σε καταλάβω.Μόνο αυτό.

Τι είναι ηθικό, τι πρέπον, τί γαμώ το κέρατο μου θα μας κάνει ευτυχισμένους, τι είναι αυτό που θα μας κάνει σμπαράλια...

Φρίκη. Μόνο αυτό νοιώθω.

Για έναν μοναδικό και απλούστατο λόγο.

Δεν υπάρχει δικαιοσύνη.

Χαχαχα δικαιοσύνη.... χαχαχα Τι βλαμμένη λέξη. Τι ψεύτική λέξη....