Μια φορά και έναν καιρό...
Δεν άντεχα. Αλήθεια σου λέω.
Ούτε κι εγώ μπορώ να το πιστέψω, αλλά αλήθεια είναι.
Δεν άντεχα.
Νόμζα πως μπορούσα. Άντεχα ως εκεί που νόμιζα. Αλλά η
αλήθεια ήταν άλλη. Πολύ διαφορετική. Δεν έφταιγε κανείς. Εγώ. Με ακούς? Μόνο
εγώ είμαι υπεύθυνη. Και δεν θα αφήσω ποτέ κανέναν να μου πάρει αυτή μου την
ευθύνη.
Μη με κοιτάς περίεργα. Έχω κάτι πληγές, που μου ζητάνε να
κλείσουν. Και δεν θα κλείσουν οι ρημάδες αν δεν τις αγκαλιάσω. Όλες δικές μου!
ΌΛΕΣ!
Ανοίγω τα χέρια λοιπόν. Διάπλατα. Να χωρέσουν.
ΕΓΩ! ΕΜΕΝΑ! ΔΙΚΕΣ
ΜΟΥ!
Απίστευτος ο κόσμος.... και ο χαρακτήρας μας...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου