Οι άνθρωποι που δεν έρχονται.

Ερχονται τα ναυάγια?

Νυστάζω.

Δε θα περιμένω άλλο.

Βάζω κι άλλο ποτό.

Οι άνθρωποι που δεν έρχονται ποτέ δεν  ήταν εκεί.

Μόνη σου έπινες και τότε.

Η δυνατή σου φαντασία τα συνδίασε.

Μα δε με νοιάζει. Όχι απο πείσμα.

Απλά δε με νοιάζει.

Ευτυχισμένη είμαι με μένα.

Τους άλλους τι να τους κάνω...

Τα ναυάγια τι να τα κάνω?

Ότι έχω, βρίσκεται πίσω απο τα βλέφαρα μου.

Τα υπόλοιπα λίγα. Πολύ λίγα.

Δε θα περιμένω άλλο.

Τελευταία γουλιά.

...

Ξαπλώνω χαμογελώντας.

Μάλλον το πίστευα.