
Απόψε εμφανίστηκε ο πειρασμός.
Το σώμα εδώ, μα το μυαλό στην πόρτα.
Δεν είναι η πρώτη φορά που κρατιέμαι.
Είναι όμως η πιο περίεργη.
Μερικές φορές, ο πειρασμός είναι τόσος ώστε να μπορεί να σε κολάζει,
Αλλά όχι αρκετός ώστε να αξίζει όταν επανέρχεται.
Να πάω σκέφτομαι. Με περιμένει.
Ε και? Δεν έχει πλάκα να ενδίδεις στις επιθυμίες των άλλων.
Μόνο στις δικές σου.
Θα πάω, αποφασίζω τελικά.
Πηγαίνω στην πόρτα, μα στην πορεία βγάζω τα παπούτσια μου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου