Σε σκέφτομαι

Μετά από σένα

Πολύ λίγη η ζωή μετά από σένα.

Κάτι χαμόγελα πρωινά χειμωνιάτικα παγωμένα.

Κάτι ιδέες μες στη θολούρα και την αμφισβήτηση.

Ένα ρολόι που πάγωσε ο λεπτοδείκτης και εικοσιπέντε.

Πως σου έφυγε η ανάσα και εικοσιπέντε πως μου έφυγες.

Κι εγώ δεν έβλεπα, γιατί έβρεχε μέσα, έξω, παντού.

Έβρεχε και θόλωναν τα μάτια και θάμπωνε η εικόνα.

Βρέθηκα σε μια αγκαλιά, νέα, αναγκεμένη.

Και δεν ήξερα τι να της πω. Μόνο να την κρατήσω.

Να χωθώ μέσα της να την στυλώσω εκ των έσω.

Έτσι μου όρισες. Έτσι έκανα.

Αύριο ορκίζεται ο Μήτσος μας.

Εκεί θα είμαι.

Όπως μου όρισες.

Όπως νοιώθω.