Το μήλο

Κάθομαι σε ένα τραπέζι απέναντι σου.

(Εξ ορισμού το απέναντι σημαίνει αντίπαλος όσο κι αν δε μ’ αρέσει ο συγκεκριμένος ορισμός).

Ένα μήλο στη μέση του τραπεζιού.

Μια λευκή κόλα σε μένα και μια σε σένα.

Χρώματα.

Μας λέει η ζωή. «Φτιάξε το μήλο που βλέπεις».

Ζωγραφίζω λοιπόν το μήλο.

Έχει ένα χτύπημα στη πάνω αριστερή μεριά.

Έχει ένα σκουλήκι στο κέντρο.

Μαύρο και κίτρινο γύρω γύρω.

Αναπαριστώ αυτό που βλέπουν τα μάτια μου, αυτό που καταλαβαίνει η αντίληψή μου.

΄Ωρα μετά αφήνουμε τα χρώματα κάτω και συγκρίνουμε τις ζωγραφιές μας.

Το δικό σου το χαρτί δείχνει ένα λαχταριστό κόκκινο μήλο…..

Κοιτάζω άφωνη.

Αναρωτιέμαι αν αλλάζαμε θέσεις τι θα ζωγραφίζαμε….