Έχω ανάγκη

Έχω ανάγκη να πάω κάπου

Κάπου που θα έχει ησυχία

Ν ακούω μόνο τον παφλασμό των κυμάτων

Το θρόισμα των φύλλων

Κάπου όμορφα.

Κι εκεί να ψάξω, να βρω το μαύρο κουτί της τραγωδίας.

Να το ανοίξω

Ν αφήσω να βγουν δαιμόνια λιποψυχιές μαύρες σκέψεις

Να τ αφήσω να πετάξουν πάνω απ το κεφάλι

Να τσιμπήσουν να γδάρουν να τρυγήσουν

¨Ότι απ το αίμα μου έμεινε εδώ

Για να μπορέσω πια να κλάψω για όσο αίμα έφυγε μακριά

Έχω ανάγκη να μην με έχει κανένας ανάγκη.

Να συρθώ σε μια τρύπα που θα βλέπει μόνο αστέρια

Και αργά αργά, ή γρήγορα να βρω τον δρόμο να γυρίσω

Να γυρίσω εκεί, απ όπου έφυγες εσύ

Και ν αρχίσω από κει που σταμάτησες εσύ.

Έχω ανάγκη να χαθώ

Για να μπορέσω να με βρω

Να σπάσω πυξίδες

Για να βρω ένα νέο δρόμο

Πότε?