Μια η ώρα τη νύχτα, είναι αργά για καθημερινή νωρίς για Σάββατο. Παίρνω την αλυσίδα το σκυλί τη μουσικούλα μου και κατηφορίζω. Ζεστή ανοιξιάτικη νύχτα. Φουσκοδεντριές. Μπροστά το σκυλί πίσω εγώ, στην αγαπημένη της διαδρομή, εκεί που έχει ακόμα χόρτα και χώμα και μυρωδιές. Τουλάχιστον μέχρι να φτιάξουν και την επέκταση της Κανακάρη και να μην έχεις παρά πεζοδρόμια και φανάρια να κάνουν αυτό το καινούριο το εκνευριστικό μπιπ μπιπ μπιπ μπιιιιιιιιιιιπ τον πολιτισμό μου μέσα!
Στην αλάνα πέντε έξι τυπάκια με ρωτάνε τι ακούω. Κάτι χιπ χοπ τους λέω και χαίρονται. ΄Ενας με ξυρισμένο κεφάλι με ρωτάει για να δώσει το μισό του σάντουιτς στο σκυλί. Δώστο του λέω. Τη λύνω και η αλάνα γίνεται παιδική χαρά. ΄Ενας άλλος μου βάζει μια μπίρα στο χέρι και με ρωτάει αν μου αρέσουν οι Going through. Toυς απεχθάνομαι του λέω, αλλά μου αρέσουν οι Active member. Νομίζω ότι είπα τη μαγική φράση. Κάτι σαν το «σουσάμι άνοιξε». Γυάλισε το μάτι του πιτσιρικά. Τον λένε Τάση. Και μένα Αντίσταση. Χαρήκαμε. Πιο πολύ χαίρεται η Μπλε. Τρέχει με τα αφτιά της να ανεμίζουν. Φτάνει ξύλα, χαρτιά. Ότι της πετάνε. Οι πιτσιρικάδες με μυούν στα άδυτα της χιπ χοπ. Ονόματα που δεν έχω ξανακούσει. Να τους μάθω γρήγορα για να μην μείνω στην τάξη. Τους κάνω το χατίρι. Θα τους κατεβάσω. Αύριο. Αν θυμηθώ τα ονόματα. Μου δίνουν τα δικά τους τα Mp3 να ακούσω. Εντατικά μαθήματα στο δεκάλεπτο. Χορεύουν με αυτά που ακούω εγώ από τα ακουστικά. Γελάω. -Μη γελάς. Είναι σοβαρά. Σοβαρεύω λοιπόν. Ο Τάσης θα μου φτιάξει σιντι να πάω αύριο να το πάρω. Δεν είναι δυνατόν να μην ξέρω τι ακούω. Του δίνω την μπίρα μου μισή και την κατεβάζει με μια ανάσα. Φεύγω παιδιά, πάω να χαζέψω καμιά ταινία. Μου λένε καληνύχτα. Αύριο ραντεβού.
΄Οταν γίνει δρόμος με φανάρια που κάνουν εκνευριστικό μπιπ μπιπ θα θυμάμαι αυτή την αυθόρμητη νύχτα και θα νοσταλγώ την αλάνα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου