
Χαμογέλαγα χαμογέλαγα χαμογέλαγα
Έχω πιάσει τις άκρες των χειλιών μου με δυο παραμάνες απ’ τ’ αφτιά.
Βγάζω φωτογραφίες πολαρόιντ,
Τους δείχνω πως χαμογελούν,
Πειθήνιοι συμμορφώνονται.
-Είσαστε ευχαριστημένοι?
-Βεβαίως, Απαντούν,
-Τι άλλο μπορώ να κάνω για σας?
Ενημερώστε με!
Πειθήνια κι εγώ.
Κατά πως πρέπει να γίνονται τα πράγματα.
…
Μα θα κάνω μια βουτιά, μακριά θα φτάσω,
Εκεί μακριά και μόνη μου, τυλιγμένη στο απύθμενο
Θα βγάλω τα χαμόγελα και θα τα δώσω να τα φαν’ τα ψάρια.
Θα βγάλω σκέψεις βλέψεις κι ότι έχει μείνει ν’ αντέξεις.
Θα βγάλω κάτι ψιλο-υστερίες, κάτι μικρές ανησυχίες
Μα πάνω απ όλα θα βγάλω τον πραγματικό εαυτό,
Αυτόν που για μένα τον φυλώ.
Να λουστούμε, να μπανιαριστούμε, να βαπτιστούμε απ την αρχή.
Μπας και καταφέρουμε και βγει κι η βδομάδα αυτή.
Σςςςςς.
Ας σωπάσουν όλα!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου